Muzea biograficzne
Muzea biograficzne gromadzą pamiątki i materiały dokumentujące życie, twórczość, działalność społeczną, polityczną znanych postaci. Organizują wystawy, spotkania, rocznice, odczyty związane z twórczością i działalnością upamiętnianych osób.
- Szczegóły
- Kategoria: Koszalin
- Odsłony: 714
Muzeum mieści się w typowym budynku mieszkalnym (na parterze), przy ul. W. Andersa. W swoich zbiorach posiada wiele pamiątek, rękopisów i różnego rodzaju woluminów i materiałów audiowizualnych. Powstało z inicjatywę pani Marleny Zimnej, mieszkanki Koszalina, która w swoim mieszkaniu urządziła jedyne w Polsce Muzeum Włodzimierza Wysockiego. Prezentuje w nim bogaty zbiór nagrań pieśni artysty, pochodzących z profesjonalnych studiów oraz rejestrowanych w czasie rozmaitych koncertów, które odbyły się np. w jego domu, w wielkich teatrach i salach koncertowych, a nawet fabrykach. Eksponowany jest również pokaźny zbiór filmów, w których wystąpił Wysocki, na półkach muzeum znajduje się kilka tysięcy książek. Są tu jego dzieła oraz publikacje z całego świata poświęcone jemu i jego twórczości. Skarbami pani Marleny są przedmioty, które należały do Wysockiego.
- Szczegóły
- Kategoria: Kraków
- Odsłony: 587
Muzeum najwybitniejszego polskiego malarza doby historyzmu ulokowane jest w autentycznym domu rodzinnym mistrza. Na pierwszym piętrze prezentowana jest sypialnia, zwana pokojem pod gwiazdami i salon państwa Matejków. Na drugim piętrze, w pokoju gdzie 24 czerwca 1838 urodził się malarz, znajduje się pamiątkowa tablica z łacińskim napisem, będącym aluzją do słabego zdrowia i niewielkiego wzrostu Matejki. Brzmi on następująco Często sprawia Bóg, że wielkość zamyka w małym kształcie. W domu zgromadzona została duża kolekcja różnorodnych zabytkowych przedmiotów, które służyły Matejce jako rekwizyty malarskie m.in.: złotnictwo, ceramikę, militaria, narzędzia tortur i tkaniny. Do zbioru muzealiów należą zabytkowe tkaniny, stroje, rzemiosło artystyczne, broń, starodruki, ale przede wszystkim rysunki, obrazy oraz materiały źródłowe związane bezpośrednio z życiem i twórczością artysty.
- Szczegóły
- Kategoria: Kraków
- Odsłony: 596
Józef Mehoffer (1869–1946), uczeń Jana Matejki i rówieśnik Stanisława Wyspiańskiego, to jeden z najwybitniejszych artystów Młodej Polski. Dom przy ul. Krupniczej Józef Mehoffer nabył w roku 1932 i nadał mu cechy rodzinnego pałacyku, wyposażając w stylowe meble, dzieła sztuki i rzemiosła artystycznego, i zdobiąc też własnymi pracami. Na parterze znalazły się pomieszczenia reprezentacyjne domu, jak salon czy duża jadalnia, na piętrze zaś pokoje bardziej kameralne. Wypełniają je na ogół te same co niegdyś zabytkowe meble, żyrandole, makaty, zegary, książki oraz dzieła sztuki, w tym liczne prace artysty: witraże, obrazy olejne, projekty dekoracyjne, rysunki etc. Do najcenniejszych z nich należą: witraże Vita somnium breve; Caritas; Wiara, Nadzieja, Miłość; portrety żony – tzw. florencki, czy Na letnim mieszkaniu i innych osób – np. Zofii Minderowej (pt. Róża Saaronu); pejzaże Wisła pod Niepołomicami, Czerwona parasolka; projekty - Natura i Sztuka (na Pałac Sztuki w Krakowie) czy Kwiaty (motyw polichromii Skarbca katedry na Wawelu).
- Szczegóły
- Kategoria: Kraków
- Odsłony: 486
Pierwotnie dom był związany z klasztorem św. Ducha, w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów. Z tego okresu pochodzi piętrowa, renesansowa oficyna, połączona przewiązką z gmachem głównym. Przebudowę tę upamiętnia zachowana w hallu tablica z 1594 r. Wiek XVIII przyniósł upadek szpitala. Od roku 1790 właścicielem opuszczonego budynku stała się parafia kościoła Mariackiego; po drobnych adaptacjach budynek przeznaczono na przytułek dla ubogich. W latach 30. XIX w. przeprowadzono generalny remont budowli, nadając jej klasycystyczną formę i zmieniając jej układ wewnętrzny – przytułek ulokowano w oficynie, a gmach główny przeznaczono na mieszkania prywatne. W roku 1903 posesję została zakupiona przez Radę Miasta. W latach 1917–1937 w salach I piętra swoją siedzibę miał Związek Artystów Plastyków. Wiosną 1933 r. otwarto tu eksperymentalny teatr Tadeusza Kantora „Cricot”. W 1969 r. otwarto Oddział Teatralny Muzeum Historycznego, nadając mu imię Stanisława Wyspiańskiego.
- Szczegóły
- Kategoria: Kraków
- Odsłony: 729
Muzeum mieści się w willi prof. Karola Estreichera jr. , tzw. Nowej Estreicherówce. Wpisana do rejestru zabytków willa projektu arch. Józefa Gałęzowskiego została przez Karola Estreichera jr. przeniesiona z Ojcowa i zrekonstruowana na Sarnim Uroczysku (Wola Justowska) w Krakowie w latach 1946-1948. Prof. Karol Estreicher mieszkał w niej z żoną Teresą Lasocką-Estreicher od 1948 r. aż do dnia śmierci, 29.04.1984 r. Willę podarował Towarzystwu Przyjaciół Sztuk Pięknych. W latach 1984-1994 willa była niezamieszkała, bez odpowiednich zabezpieczeń była okradana i niszczała. Dzięki własnym środkom i z pomocą sponsorów, TPSP przeprowadziło w latach 2005-2009 remont generalny willi. Ekspozycję muzealną przygotowała i zrealizowała z pomocą Hanny i Tomasza Merstallingerów oraz Wojciecha Sępiaka konserwator TPSP Anna Joniak. Muzeum otwarte zostało w 2009r, w 25. rocznicę śmierci Profesora.
- Szczegóły
- Kategoria: Kraków
- Odsłony: 416
Dom krakowskiej rodziny Szołayskich wzniesiono w XVII stuleciu, a rozbudowano w XIX i XX wieku. Stałe ekspozycje poświęcono Stanisławowi Wyspiańskiemu oraz Feliksowi “Manggha” Jasieńskiemu. W ośmiu salach I piętra pomieszczono eksponaty związane z edukacją artysty, jego podróżami artystycznymi oraz współpracą z Janem Matejką i Józefem Mehofferem, a także oryginalne projekty wnętrz oraz sztukę użytkową powstałą na zamówienie Zofii i Tadeusza Żeleńskich oraz Domu Towarzystwa Lekarskiego, którego najpiękniejszą ozdobą i najcenniejszym dziełem był witraż Apollo. W tej części ekspozycji pokazano również autoportrety Wyspiańskiego i portrety jego przyjaciół oraz prace związane z teatrem: kostiumy, elementy scenografii, projekty, obrazy i rysunki, autorskie druki dramatów, karykatury, portrety i afisze.
