Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Informacje o muzeach sztuki w Polsce, opinie, komentarze.

Muzeum Ikon w Supraślu

Muzeum Ikon zajmuje część siedemnastowiecznego Pałacu Archimandrytów, wchodzącego w skład zabudowań monastyru supraskiego. Muzeum Ikon w Supraślu dysponuje jedną z najbogatszych w Polsce kolekcją ikon XVIII, XIX i XX-wiecznych. Absolutnym unikatem są XVI-wieczne freski ocalałe ze zburzonej i obecnie odbudowanej cerkwi Zwiastowania NMP, znajdującej się na terenie Monasteru Supraskiego. Kolekcję ikon rosyjskich tworzy ponad tysiąc różnorodnych przedstawień wykonanych na desce oraz metalowe ikony podróżne, plakiety i krzyże. Najstarsze ikony pochodzą z XVIIIw., przy czym przeważająca część zbioru datowana jest na XIX i początek XXw. Ponadto w kolekcji znajdują się wyobrażenia Trójcy Świętej, Deesis, Wszystkich Świąt, ikony kalendarzowe - Menologiony, wizerunki Archaniołów, Apostołów, Ojców Kościoła i świętych.

Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego

Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego mieści się w zabytkowej willi przy ulicy Świętojańskiej 17 w Białymstoku. Kolekcja rzeźb Alfonsa Karnego prezentowana na stałej ekspozycji: "Alfons Karny - Opus vitae" jest własnością Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. Jej tworzenie trwało ponad czterdzieści lat i jest cennym dorobkiem dwóch pokoleń białostockich muzealników. Zgromadzona kolekcja liczy kilkadziesiąt portretów. Tworzą one Galerię Wielkich Polaków, która w pełni odzwierciedla artystyczny dorobek rzeźbiarza. Jej budowa trwa nadal, ponieważ spadkobiercy artysty, po inauguracji działalności Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego w Białymstoku, w marcu 1993r. przekazali w formie daru portret Fryderyka Chopina, Juliusz Słowackiego, Kazimierz Pułaskiego i Marii Curie - Skłodowskiej, a Muzeum zakupiło kolejną rzeźbę - portret Marszałka Polski - Józefa Piłsudskiego.

Dom Uphagena

Jedyna w Gdańsku zachowana XVIII-wieczna kamienica mieszczańska, której właścicielem był Jan Uphagena – znamienity rajca miejski. Wśród prezentowanych wnętrz można zobaczyć pełne przepychu: sień – kantor kupiecki, salon, reprezentacyjną jadalnię, palarnię – nazwaną pokojem owadów, czytelnię – pokój kwiatów, pokój muzyczny – pokój ptaków oraz mniejszą jadalnię i kuchnię. Pozostałe pomieszczenia – sypialnie i salon II piętra są w trakcie prac rewaloryzacyjnych i wykorzystuje się je jako sale wystaw czasowych. We wnętrzach zamontowane zostały zachowane elementy wystroju - boazerie, piece. Zrekonstruowano tkaniny i upięcia okienne. Wyposażenie wnętrz: meble, instrumenty muzyczne, obrazy i ceramika pochodzą w przeważającej części z drugiej poł. XVIII w.

Muzeum Bursztynu

Miejscem ekspozycji zbiorów jest Zespół Przedbramia ulicy Długiej (tzw. Barbakan Gdański). Na sale wystawowe Muzeum Bursztynu zostały zaadaptowane wszystkie piętra Wieży Więziennej. Ekspozycje obrazują historię rzemiosła bursztynowego od czasów najdawniejszych do współczesności. Jantar przedstawiony został w różnych aspektach: geologicznym, fizycznym, chemicznym i przyrodniczym. Zobaczyć można pokłady surowca, jego wydobycie, historię szlaków handlowych, tradycję bursztynu, jako środka leczniczego, kamienia magicznego oraz materiału badawczego i artystycznego. Kolekcja opracowywana jest tradycyjnymi metodami oraz multimedialnie, z przeznaczeniem dla informatycznej bazy danych oraz w celach edukacyjnych. Jednym z ciekawszych eksponatów jest inkluzja zwierzęca Jaszczurki Gierłowskiej. Okaz jaszczurki datowany jest na ponad 40 milionów lat.

Zielona Brama Gdańsk

Zieloną Bramę w Gdańsku zbudowano w latach 1564-1568. Pałac budynek Zielonej Bramy wzniesiony został przez Holendra Regniera z Amsterdamu oraz Hansa Kramera z Drezna w latach 1564-1568. Nazwę bramy należy wiązać z pobliskim mostem, przy budowie którego użyto surowca kamiennego o zielonkawym odcieniu. Brama początkowo posiadała trzy przejścia, nad którymi zamieszczono herby Polski, Prus Królewskich oraz Gdańska. Czwarte przejście przebito dopiero w 1883 r., umieszczając nad nim godło Prus. Zielona Brama jest Oddziałem Muzeum Narodowego w Gdańsku, nie posiadającym i nie gromadzącym własnych zbiorów. Dwa główne pomieszczenia, każde o powierzchni 300 m², pełnią funkcję sal ekspozycyjnych, w których prezentowane są nie tylko wystawy czasowe przygotowane przez Muzeum Narodowe w Gdańsku, a także zbiory i kolekcje innych muzeów i instytucji.

Willa Caro

W Willi Caro mają siedzibę dwa działy: sztuki i rzemiosła artystycznego oraz etnografii. Gromadzone przez nie liczne zabytki tworzą bogate kolekcje między innymi szkła artystycznego z okresu XVII-XX wieku, największego w Polsce powojennej zbioru polskiej biżuterii srebrnej. Na wystawach podziwiać można rzadkie eksponaty z kolekcji dawnych i współczesnych wyrobów z porcelany, fajansu i kamionki, pochodzących z licznych znanych wytwórni takich jak: Miśnia, Wiedeń, Höchst, Berlin, Fürstenberg, Sèvres, Nymphenburg, Ludwigburg, Fulda, Gera, Wedgwood, Delft, Holič, kraje Dalekiego Wschodu, Ćmielów, Chodzież, Włocławek. Osobny i wyjątkowy zbiór stanowi natomiast polska fotografia artystyczna obejmująca prace autorów związanych z gliwickim środowiskiem fotograficznym – Zofii Rydet, Jerzego Lewczyńskiego, Michała Sowińskiego i innych.