Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Muzea biograficzne gromadzą pamiątki i materiały dokumentujące życie, twórczość, działalność społeczną, polityczną znanych postaci. Organizują wystawy, spotkania, rocznice, odczyty związane z twórczością i działalnością upamiętnianych osób.

Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej

Muzeum mieści się w Dworku, odremontowanym od podstaw z dawnej oficyny, miejscu urodzenia pisarza. W pierwszej sali ukazane są tradycje rodzinne i związki Sienkiewicza z Ziemią Łukowską. Na ścianach wiszą zdjęcia rodziców pisarza oraz ciotki Aleksandry Dmochowskiej z Cieciszowskich, dziedziczki Burca u której spędzał wakacje nastoletni Henryk. Druga sala to kontynuacje rodzinnych tradycji. Ekspozycję rozpoczynają zdjęcia dzieci pisarza: Jadwgi (Dzini) i syna Henryka Józefa, ofiarowane w testamencie przez wnuczkę pisarza Marię Korniłowicz. W sali z kominkiem szczególną uwagę zasługują obrazy wybitnych malarzy: Franciszka Kostrzewskiego - "Janko Muzykant" z 1904 roku, obraz Franciszka Pautscha - "Bohun" z 1927 roku oraz "Latarnik" Jana Molgi. W serwantce pruskiej okulary pisarza z Vevey przekazane do powstającego muzeum. Na kominku statuetka "Janko Muzykant" z 1822 roku - dar wnuczki pisarza Marii Korniłowicz. Na ścianach wiszą zdjęcia rodziców pisarza oraz ciotki Aleksandry Dmochowskiej z Cieciszowskich, dziedziczki Burca u której spędzał wakacje nastoletni Henryk. Księga parafialna z wzmianką o narodzinach i chrzcie Sienkiewicza Na uwagę zasługuje akwarela oficyny burzeckiej namalowanej przez Wandę Pankiewiczową. Poniżej zdjęcia: Rudy - majątku kuzyna Dmochowskiego, gdzie rozpoczął pisanie "Niewoli tatarskiej". Fotografia grobu żony pisarza Marii Babskiej. Zdjęcie lipy i stawów w Burcu.

Muzeum Jana Kochanowskiego

Muzeum mieści się w klasycystycznym XIX-wiecznym dworku Jabłonowskich zaprojektowanym przez Jakuba Kubickiego, odbudowanym po pożarze w 1904 r. przez kolejnego właściciela Stanisława Zawadzkiego. Dworek murowany z cegły, tynkowany, parterowy, na wysokich piwnicach, częściowo z oryginalnym sklepieniem kolebkowym z lunetami z wbudowaną w latach 1979-1980 kondygnacją strychową. W nim mieści się ekspozycja stała. Eksponowane są zabytki związane z życiem i twórczością ojca literatury narodowej i wielkiego syna Ziemi Radomskiej, a mianowicie: "oryginalne drzwi żelazne z domu poety, fotel kryty kurdybanem z herbem Jana Kochanowskiego na zwieńczeniu oparcia, kopia księgi metrykalnej Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1544 r. z wpisem Jana Kochanowskiego i kopie wczesnych wydań dzieł poety".

Muzeum Witolda Gombrowicza, Wsola

Muzeum zainaugurowało swoją działalność w 2009r. Mieści się w zabytkowym pałacu w miejscowości Wsola, oddalonej 10 km od Radomia. To tu w pierwszej połowie XX wieku mieszkał brat Witolda – Jerzy Gombrowicz wraz z żoną Aleksandrą i córką Tereską. Pisarz przyjeżdżał do Wsoli wielokrotnie, ostatni raz w 1939 roku, niedługo przed wybuchem II wojny światowej. We wsolskim pałacu powstawał „Pamiętnik z okresu dojrzewania” – debiut pisarza – oraz fragmenty słynnej powieści „Ferdydurke”. Ekspozycja stała „JA, Gombrowicz” dokumentuje życiorys pisarza (z podziałem na część polską, argentyńską i europejską). Wzbogacona jest o pamiątki, zdjęcia rodzinne, listy i rękopisy. Jednym z najciekawszych eksponatów jest mocno już podniszczona waliza, którą Gombrowicz zabrał ze sobą, gdy opuszczał Polskę w sierpniu 1939 roku. Towarzyszyła mu przez wszystkie lata emigracji.

Muzeum Lat Dziecięcych Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Muzeum Lat Dziecięcych Prymasa Tysiąclecia – we wsi Zuzela miejscu urodzenia kardynała Stefana Wyszyńskiego (3 marca 1901 r.) mieści się w zrekonstruowanym drewnianym budynku dawnej szkoły, do której przyszły Prymas uczęszczał w latach 1908-1910. W pomieszczeniu po lewej stronie odtworzono mieszkanie Państwa Wyszyńskich, po prawej izbę szkolną z początku XX w. W izbie mieszkalnej stworzono klimat wnętrza podobny do ówczesnego mieszkania rodziny księdza Kardynała. Oryginalnych przedmiotów zachowało się niewiele: obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz dzieło Ojca Prokopa, będące własnością Stanisława Wyszyńskiego oraz obrazy Matki Bożej Ostrobramskiej i Matki Bożej Częstochowskiej pochodzące z przełomu XIX i XX w. Ekspozycja obejmuje przedmioty użytku codziennego, a u oglądających wywołuje wrażenie, że mieszkańcy jedynie na chwilę opuścili dom. Muzeum obsługują siostry zakonne z tutejszej parafii.

Muzeum im. Marii Konopnickiej

Muzeum otwarte zostało 23 sierpnia 1973 roku, od 1975 roku jest oddziałem Muzeum Okręgowego w Suwałkach. Wystawa "Maria Konopnicka 1842-1910. Za zamkniętymi drzwiami czasu" urządzona jest na parterze w obu skrzydłach budynku, w którym 23 maja 1842 roku urodziła się i spędziła pierwszych siedem lat dzieciństwa Maria Stanisława z Wasiłowskich Konopnicka. Ekspozycja podzielona jest na tematyczne segmenty o określonym tytule, charakterystycznym dla danego okresu życia bądź twórczości pisarki. W pierwszej części przedstawiono najważniejsze wątki biograficzne Marii Konopnickiej, w drugiej – wybrane zagadnienia istotne w dziele pisarki. Następna sala poświęcona dziewiętnastowiecznym Suwałkom i okresowi, jaki spędziła w mieście Maria Wasiłowska. Świat pierwszych dziecięcych zabaw, doświadczeń i przeżyć, do których poetka powróciła w swej twórczości. Muzeum znajduje się na posesji o powierzchni ok. 0,5 ha. Zajmują ją, oprócz głównego budynku, plac z tzw. pałacykiem, wybudowany w latach 1911–1912 i oddanym po adaptacji do użytku w maju 2002 roku (w którym prezentowane są wystawy czasowe, odbywają się wieczory literackie, koncerty itp.) oraz ogród w stylu angielskim.

Muzeum Wincentego Witosa w Wierzchosławicach

Muzeum mieści się w domu rodzinnym z 1814 r., w którym Witos się urodził. W skład muzeum wchodzą również budynki gospodarstwa wybudowanego w latach 1905 - 1913 przez samego Witosa (stajnia, dwie stodoły i piwnica). W "starym domu'' zgromadzono eksponaty etnograficzne pochodzące z chłopskich gospodarstw w Wierzchosławicach i ukazujące warunki życia na wsi w XIX w. Wnętrze domu mieszkalnego w nowej zagrodzie zachowało autentyczny charakter z okresu życia Witosa, z meblami, dokumentami. Izba pamięci umieszczona w budynku dawnej stajni przedstawia dokładną biografię W. Witosa poprzez ikonografię, przedwojenne kroniki filmowe itp. W spichlerzu znajduje się wystawa sztandarów organizacji ludowych z różnych okresów. Najcenniejszy jest sztandar tarnowskiej PSL z 1928 r. Oryginalne wnętrze stodoły wyposażono w narzędzia rolnicze, jakich używał Witos.