Dom krakowskiej rodziny Szołayskich wzniesiono w XVII stuleciu, a rozbudowano w XIX i XX wieku. Stałe ekspozycje poświęcono Stanisławowi Wyspiańskiemu oraz Feliksowi “Manggha” Jasieńskiemu. W ośmiu salach I piętra pomieszczono eksponaty związane z edukacją artysty, jego podróżami artystycznymi oraz współpracą z Janem Matejką i Józefem Mehofferem, a także oryginalne projekty wnętrz oraz sztukę użytkową powstałą na zamówienie Zofii i Tadeusza Żeleńskich oraz Domu Towarzystwa Lekarskiego, którego najpiękniejszą ozdobą i najcenniejszym dziełem był witraż Apollo. W tej części ekspozycji pokazano również autoportrety Wyspiańskiego i portrety jego przyjaciół oraz prace związane z teatrem: kostiumy, elementy scenografii, projekty, obrazy i rysunki, autorskie druki dramatów, karykatury, portrety i afisze.
Na II piętrze, urządzona została niewielka ekspozycja poświęcona wielkiemu donatorowi Muzeum Narodowego w Krakowie – Feliksowi Jasieńskiemu zwanemu Manggha (1861–1929). W poświęconej kolekcjonerowi ekspozycji przedstawiono portrety Jasieńskiego pędzla najwybitniejszych współczesnych mu artystów – m.in. Józefa Pankiewicza, Władysława Podkowińskiego (ok. 1894), Leona Wyczółkowskiego (Feliks Jasieński przy organach, ok. 1902, i Feliks Jasieński w stroju szejka, ok. 1908), Jacka Malczewskiego (1903), Wojciecha Weissa (1902), a także jego karykatury autorstwa Kazimierza Sichulskiego (1908) oraz gipsowe popiersie Konstantego Laszczki (1902).
