Szczegóły

Kategoria: Tarnów

Odsłony: 407

Wielooddziałowa placówka muzealna. Od 2013 siedziba tarnowskiego Muzeum Okręgowego mieści się w kamienicy przy Rynku 3. We wcześniejszej, tzw. Gmachu Głównym, od lipca 2020 roku mieści się nowy Oddział Muzeum Historii Tarnowa i Regionu. Portret sarmacki - licząca 120 obiektów kolekcja pochodząca ze zbiorów książęcego rodu Sanguszków. Ryciny - zbiory rycin zawierają ponad 10 tys. obiektów z okresu od XVI wieku do współczesności. Malarstwo - kolekcja obejmuje malarstwo polskie od XVII wieku po współczesność. Oddzielny zbiór stanowią prace uznanych malarzy tarnowskich. Ekslibris - kolekcja liczy ponad 25 tys. egzemplarzy. Rzemiosło artystyczne - zbiór liczy ponad 3 tys. obiektów, wśród której znaczącą częścią jest kolekcja broni i uzbrojenia ze słynnej zbrojowni Rzewuskich w Podhorcach. Judaica - kolekcję stanowi przede wszystkim wyposażenie ostatniej tarnowskiej bóżnicy. Kolekcja harcerska - kolekcja zawiera osobiste pamiątki byłych instruktorów, jak książeczki służbowe, rozkazy, odznaki, czasopisma, książki itp.

Szczegóły

Kategoria: Tarnów

Odsłony: 407

Muzeum znajduje się w centrum miasta, przy drodze z rynku w kierunku stacji PKP, w budynku Centrum Kultury i Promocji Gminy. Dorobek kolekcjonerski Państwa Tomków to zbiór około dwustu gatunków ptaków, pół tysiąca sztuk owadów i dziesiątki trofeów łowieckich. Ponadto w Muzeum można obejrzeć jaskinie nietoperzową, przykłady żerowisk owadów, rośliny naszych lasów oraz zdjęcia najlepszych fotografów regionu. Periodycznie organizowane są pokazy slajdów z wypraw przyrodniczych do różnych rejonów Świata. Dr Włodzimierz Tomek, w trakcie swojej 50-letniej pracy dokumentował głównie bogactwo polskiej fauny. Zgromadzone przez niego eksponaty dotyczą głównie ornitologii. W tworzeniu kolekcji miała również swoje zasługi jego żona – Krystyna Tomek, która stworzyła unikalną kolekcję entomologiczną.

Szczegóły

Kategoria: Tomaszów Mazowiecki

Odsłony: 407

Muzeum Ziemi Rawskiej zostało powołane do życia w 1965 r. Muzeum ma swoją siedzibę w willi przy ul. Łowickiej 26. Początkowo muzeum zajmowało komnaty odrestaurowanej Baszty Zamku Książąt Mazowieckich (obecnie oddział muzeum). W Muzeum Ziemi Rawskiej czynne są wystawy: „Tradycyjna izba chłopska regionu rawskiego” – ekspozycja stała, będąca próbą rekonstrukcji wnętrza mieszkalnego w wystroju odświętnym w przekroju czasowym 1880 –1950. Ważnym elementem izby były dewocjonalia (krzyże, lichtarze, gipsowe figurki i święte obrazy). Z wystrojem wnętrza wiązały się też papierowe ozdoby, kilimy, haftowane poszewki czy ozdobne chodniki.; „Salonik babuni z przełomu XIX i XX wieku” - ekspozycja stała prezentująca pokój seniorki rodu babuni. W pokoju m.in. stoliczek (tzw. niciak), kryjący w sobie niezliczona liczbę przegródek i schowków na pasmanterię, szydełka i druty, ale i klęcznik z brewiarzem oraz okazały obraz Józefa Krzesza-Mąciny "Figura Matki Boskiej w nocy".

Szczegóły

Kategoria: Toruń

Odsłony: 407

Muzeum mieści się w Ratuszu Staromiejskim, najbardziej znanej, zabytkowej budowli w mieście. Muzeum gromadzi zbiory archeologiczne, sztukę (malarstwo i rzeźba), rzemiosło artystyczne, numizmatykę, grafikę oraz etnograficzne. Aktualnie w Ratuszu Staromiejskim prezentowane są wystawy stałe: "Galeria sztuki gotyckiej", "Sala Sądowa", "Dawny Toruń. Historia i rzemiosło artystyczne 1233-1793". "Mennice i monety toruńskie 1233/1238 – 1765”, "Sala Mieszczańska z galerią portretu mieszczańskiego XVI - XVIII w.", "Sala Królewska. Poczet Królów Polskich", "Galeria malarstwa polskiego od połowy XVIII w. do pocz. XX w.", "Sztuka sakralna nowożytnego Torunia", "Skarb ze Skrwilna. Skarb z Nieszawy. Złotnictwo świeckie polskie i obce". Wystawę Skarbów pokazano w centralnej części wieży Ratusza, zaś w pomieszczeniu przyległym - polskie i w obcych warsztatach wykonane srebra o charakterze świeckim. Do niedawna sale te nie były udostępniane zwiedzającym. W początkach niemieckiej okupacji, która w Toruniu trwała od 4 IX 1939r. do 31 I 1945r. zlikwidowane zostały polskie ekspozycje, a w końcu działań wojennych część najcenniejszych zbiorów wywieziono. Niektóre muzealia udało się odzyskać po zakończeniu wojny i Muzeum wznowiło swoją działalność w Ratuszu.

Szczegóły

Kategoria: Wałbrzych

Odsłony: 407

Muzeum powstało w 1966 roku. Mieści się w dawnym świdnickim ratuszu. Muzeum gromadzi zbiory dotyczące historii Świdnicy, dawnego kupiectwa oraz metrologiczne. Dział Dawnego Kupiectwa gromadzi zabytki związane z dawnym handlem. Największą ich grupę stanowią opakowania - przede wszystkim butelki. Wykonane są przeważnie z różnych odmian szkła, a także z kamionki i porcelany. Pochodzą najczęściej z XIX i pocz. XX w. Interesującą grupę tworzą kamionkowe flaszki i gąsiorki po likierach i wódkach, tak charakterystyczne dla obszarów Śląska i wielu miast Polski. Dział historii Świdnicy zajmuje się gromadzeniem zabytków i informacji o mieście jak również upowszechnianiem jej dziejów. Ekspozycja poświęcona historii Świdnicy znajduje się w najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniu dawnego, średniowiecznego ratusza – w Sali Rajców. W sali eksponowane są zabytki ruchome pokazujące dzieje miasta, m.in. cechowe tłoki pieczętne, reprezentacyjne cynowe naczynia, tarcze trumienne, statuty cechowe, itp.

Szczegóły

Kategoria: Wałbrzych

Odsłony: 407

Głównym zadaniem Muzeum jest gromadzenie materiałów źródłowych do historii kompleksu KL Gross-Rosen, prowadzenie badań naukowych i upowszechnianie wiedzy historycznej oraz zabezpieczanie pozostałości poobozowych i udostępnianie ich zwiedzającym. Na terenie obozu istniały odgrodzone części, m.in. obóz kobiecy. W 1944 roku KL Gross-Rosen stanął na czele potężnego imperium podobozów, na które składało się ponad sto placówek bardzo zróżnicowanych pod względem pełnionej funkcji. W tym okresie również Gross-Rosen było miejscem przerzutu dziesiątek tysięcy więźniów z obozów ewakuowanych na wschodzie, przy zbliżającym się froncie. Aż do końca 1941 roku do Gross-Rosen kierowani byli wyłącznie więźniowie z innych obozów koncentracyjnych, dopiero potem także bezpośrednio z placówek policyjnych. Więźniowie, zwłaszcza w pierwszym okresie, przed rozbudową systemu podobozów, w większości byli narodowości polskiej, później kierowano do podobozów również tysiące sowieckich jeńców wojennych, W obozie znaleźli się również członkowie ruchu oporu z Francji i innych krajów zachodniej Europy.