Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Lokalizacje na mapie

Informacje o muzeach sztuki w Polsce, opinie, komentarze.

Willa Caro

W Willi Caro mają siedzibę dwa działy: sztuki i rzemiosła artystycznego oraz etnografii. Gromadzone przez nie liczne zabytki tworzą bogate kolekcje między innymi szkła artystycznego z okresu XVII-XX wieku, największego w Polsce powojennej zbioru polskiej biżuterii srebrnej. Na wystawach podziwiać można rzadkie eksponaty z kolekcji dawnych i współczesnych wyrobów z porcelany, fajansu i kamionki, pochodzących z licznych znanych wytwórni takich jak: Miśnia, Wiedeń, Höchst, Berlin, Fürstenberg, Sèvres, Nymphenburg, Ludwigburg, Fulda, Gera, Wedgwood, Delft, Holič, kraje Dalekiego Wschodu, Ćmielów, Chodzież, Włocławek. Osobny i wyjątkowy zbiór stanowi natomiast polska fotografia artystyczna obejmująca prace autorów związanych z gliwickim środowiskiem fotograficznym – Zofii Rydet, Jerzego Lewczyńskiego, Michała Sowińskiego i innych.

Dwór Karwacjanów

Muzeum gromadzi zbiory w szczególności z zakresu: historii – zbiory obejmujące zabytki kultury materialnej i duchowej Pogórzan i Łemków, a także Judaica. Wszelką dokumentację (druki, fotografie, mapy, opracowania techniczne, urządzenia i maszyny) ilustrujące powstanie i rozwój galicyjskiego przemysłu naftowego na Ziemi Gorlickiej. Zabytki materialnej i duchowej egzystencji ziemian polskich w dworach na Ziemi Gorlickiej. Obiekty, broń, mundury, ilustracje, materiały archiwalne, dokumenty, fotografie, rejestry poległych, wykaz cmentarzy wojennych, elementy wystroju cmentarzy wojennych z czasów I wojny światowej związanych z tzw. „Bitwą Gorlicką” 2.05.1915 r.; sztuki – dzieła sztuk plastycznych, rzemiosła artystycznego, sztuki współczesnej (malarstwo, medalierstwo, grafika warsztatowa, tkanina artystyczna, rzeźba kameralna, plakat artystyczny), sztuki ludowej, sztuki dworskiej, sztuki artystów nieprofesjonalnych.

Muzeum Lubuskie im. Jana Dekerta

Siedzibą Muzeum jest dawna willa miejscowego fabrykanta, Gustawa Schroedera, położona na terenie Przedmieścia Santockiego, wybudowana w latach 1903-1904. Willa została wzniesiona w stylu eklektycznym z przewagą neobaroku, określanym także mianem neobaroku berlińskiego, który cechuje elegancja formy i detalu. Zbiory sztuki to m.in. malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba, sztuka cerkiewna, konwisarstwo. Obok dzieł związanych z twórcami europejskimi, zwłaszcza z kręgu niemieckiego (M. Liebermann, E. Henseler, K. Bauer), nieliczną grupę tworzą prace artystów polskich: Sz. Czechowicz, H. Rodakowski, J. Matejko, J. Fałat, W. Kossak i inni. W kolekcji znajduje się między innymi bogaty zbiór wyrobów cynowych (XVI-XX wiek).

Muzeum Warty - Spichlerz

Muzeum mieści się w budynku dawnego spichlerza, usytuowanym na lewym brzegu Warty. Spichlerz powstał po roku 1763 w miejscu reduty broniącej przeprawy mostowej. Obiekt posiada 5 kondygnacji oraz nieużytkowe piwnice. Z uwagi na podmokły i niestabilny grunt, fundamenty wzniesiono w systemie arkadowym. Wystawa stała "Pięćdziesiąt Lat Po Wielkiej Wystawie" - na wystawie znajdują się prace wybitnych polskich artystów malarzy, którzy w roku 1955 w warszawskim "Arsenale" uczestniczyli w wystawie przełomowej dla polskiej nowej sztuki, protestując przeciw socrealizmowi. Znajdują się tu między innymi prace takich artystów jak: Andrzej Wróblewski, Marek Oberländer, Henryk Gierowski, Jacek Sienicki, Jacek Sempoliński, Andrzej Wajda, Barbara Jonscher, Izaak Celnikier.

Centrum Rysunku i Grafiki w Kaliszu

Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza otwarto we wrześniu 1994 r. spełniając tym samym ostatnią wolę artysty. W Galerii odtworzono warszaw­ską pracownię artysty, wraz z ukochanymi przez niego przedmiotami, zwożonymi z różnych zakątków świata, w otoczeniu których przebywał niegdyś na co dzień. Staraniom tym towarzyszyła jak największa dociekli­wość po tak nikłe szczegóły jak znalezienie miejsca na zachowane puste plastry miodu, czy leżące na stole, obok okularów, trzy kasztany. Galeria od początku istnienia stara się realizować prezentację sztuki współczesnej, a zwłaszcza rysunku i gra­fiki, dziedzin najbliższych Kulisiewiczowi. Pokazywała już m.in. prace: Mariana Bogusza, Tadeusza Piotra Potworowskiego, Pawła Jocza, Jana Tarasina, Leszka Rózgi, Stanisława Fijałkowskiego, Franciszka Maśluszczaka, Marii Anto, Mieczysława Kościelniaka.

Centrum Scenografii Polskiej

Centrum powołane zostało w lipcu 1991 roku jako oddział Muzeum Śląskiego w Katowicach. Centrum Scenografii Polskiej nie ma odpowiednika w muzealnictwie polskim. Wedle zamysłu, placówka ta miała ogarniać równolegle zamierzenia o charakterze muzealnym, wystawienniczym, kreacyjnym, dokumentacyjnym. Od momentu zainicjowania idei Centrum Scenografii Polskiej zgromadziło w swoich zbiorach około 15.000 projektów dekoracji i kostiumów, obiektów scenicznych, makiet i kukieł najwybitniejszych polskich scenografów. Idea konieczności utworzenia muzeum scenografii sięga początków lat 60-tych. W 90 procentach zbiory Centrum stanowią dary artystów, ich spadkobierców i teatrów. Najwybitniejsi twórcy polskiej plastyki teatralnej, m. in. J. Szajna, A. Sadowski, A. Kreutz - Majewski, K. Wiśniak, J. Polewka mieli tu swoje wystawy jubileuszowe.