W Gmachu Głównym mieści się siedem galerii stałych. Na parterze – w Galerii Sztuki Starożytnej eksponowane są zabytki z kręgu kultur rozwijających się w kręgu basenu Morza Śródziemnego, w Galerii Faras zabytki sztuki wczesnochrześcijańskiej, natomiast Galeria Sztuki Średniowiecznej prezentuje rzeźbę, malarstwo tablicowe oraz złotnictwo ze wszystkich regionów związanych historycznie z Polską w epoce średniowiecza, a także dzieła powstałe w innych ważnych centrach Europy. Na I i II piętrze – w Galeriach Malarstwa Polskiego i Europejskiego oraz Sztuki Zdobniczej prezentowane są obrazy, rzeźby oraz rzemiosło artystyczne od średniowiecza do pocz. XX w. Przy Galerii Malarstwa Europejskiego znajduje się Gabinet Pasteli ze zmienną ekspozycją, a przy Galerii Malarstwa Polskiego – Gabinet Miniatur. Największą w Muzeum ekspozycję Galerii Sztuki Polskiej, zajmującej reprezentacyjne sale I piętra dwóch północnych skrzydeł, tworzy 430 obrazów malarzy polskich i obcych w Polsce działających.
Poza galeriami stałymi w MNW znajdują się tzw. zbiory studyjne mieszczące obiekty, które bądź – w związku ze szczupłością przestrzeni wystawowych wobec ilości zbiorów – nie mieszczą się w galeriach stałych, bądź ze względów konserwatorskich nie mogą być stale eksponowane. Do tych pierwszych należą przede wszystkim zbiory orientalne, numizmatyczne oraz wzornictwo współczesne, nie mające w ogóle swojej reprezentacji galeryjnych, do drugich – wszystkie obiekty na podłożu papierowym jak rysunki, grafiki, fotografie, starodruki.
