Muzeum Grodzkie "Pod Wagą" swoje początki datuje na 1970 rok. Mieści się w drewnianym domu z 1769 roku o charakterystycznej małopolskiej architekturze. W izbie zgromadzono m.in. narzędzia i przedmioty gospodarskie i rzemieślnicze, przedmioty codziennego użytku jak jarzmo do orki krowami, prasa do odciskania sera, kołowrotek, wyroby z gliny, żelazka na duszę, lampy naftowe, łopata do pieczenia chleba, elementy stroju. Zaprezentowano tu również wyposażenie warsztatu szewskiego, sztandar cechu rzeźników oraz najstarszy w Zakliczynie piec z kapą, nalepą, denarkiem i "Wojtkiem", czyli mocnym kołkiem podtrzymującym kapę. Na półkach umieszczone zostały wyroby z gliny rodziny Rozkochów z Rudy Kameralnej: gliniane naczynia, figurki świeckie (kapela, jeździec na koniu, górale i in.), figurki dewocyjne (aniołowie, krzyż, szopka, itp.), świeczniki i skarbonki.
W czasie okupacji dom zamieszkiwała Magdalena Międzyrzecka, ps. "Waga", działająca w ruchu oporu. Udzielała ona schronienia "spalonym" partyzantom, którzy ukrywali się w pomieszczeniu od wschodniej strony, do którego można było wejść przez kredens. Obecnie soi w tym miejscu komoda z portretami "Wagi" i jej siostrzeńca Wacława Grzegorczyka. Po śmierci ciotki i swoim wyjeździe do Stanów Zjednoczonych, Wacław Grzegorczyk przekazał wiele pamiątek rodzinnych i udostępnił dom dla zwiedzających.
