Muzeum mieści się w trzech kamienicach przy Rynku Staromiejskim. Obecne Muzeum powstało w 1960 roku. Muzeum posiada zbiory historyczne, etnograficzne i archeologiczne. Zbiory historyczne to przede wszystkim duży zbiór miar i wag. Muzeum gromadzi także medale, odznaczenia oraz dokumenty (głównie z okresu 1939-1960). Szczególną wartość dokumentacyjną ma zbiór filokartystyczny. Pocztówki datowane na lata 1892 - 1970 uzupełniają archiwum fotograficzne, przynoszą także informacje na temat wydawców, życia codziennego mieszkańców miasta, architektury. Część eksponatów etnograficznych pozyskano podczas badań terenowych przeprowadzonych w 1967 roku. Pochodzą one z terenu powiatu stargardzkiego. Wśród nich wyróżniają się skrzynie wyprawne. W Muzeum czynne są dwie wystawy stałe: Dzień po dniu... Stargard 1945 – 1989 oraz Handel, religia, nauka. Czyli stargardzki klasztor augustianów w świetle badań archeologicznych. Zbiory archeologiczne obejmują zabytki od najmłodszej epoki kamienia (neolit) do średniowiecza. Są to przede wszystkim fragmenty naczyń glinianych, narzędzia kamienne i krzemienne, ozdoby. Zabytki pochodzą z badań prowadzonych na terenie Stargardu i okolic.
Pierwsze stargardzkie Muzeum Miejskie powstało w 1908 r. z inicjatywy regionalistów skupionych przy Gimnazjum Petera Gröninga w Stargardzie i Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza w Szczecinie. W tym czasie zbiory Muzeum przechowywane były w jednym z ratuszowych pokoi. Od 1926 r. Muzeum mieściło się w Odwachu. Natomiast uroczyste otwarcie nowej siedziby w kamienicach u zbiegu dzisiejszych ulic Kazimierza Wielkiego i Bolesława Krzywoustego nastąpiło 28 czerwca 1939 r. Do 1939 r. obowiązki dyrektora pełnił dr Martin Hasenjaeger, a następnie dr Hans Siuts, który kierował zreformowaną placówką do 1945 r. Zbiory przedwojenne reprezentowały głównie zabytki archeologiczne oraz sztuka mieszczańska i sakralna.
