Położony obok zamku (Muzeum Pomorza Środkowego) młyn jest jednym z najstarszych obiektów budownictwa przemysłowego w Polsce. Wzniesiony został w lewobrzeżnym Słupsku obok mostu nad Młynówką, na książęcej posesji około 1310 r. Dawniej pełniący funkcję spichlerza, obecnie mieści ekspozycję i pracownię Działu Etnograficznego Muzeum Pomorza Środkowego oraz Galerię Bursztynową. Budynek na planie prostokąta, trzy-poziomowy, przykryty dwuspadowym dachem, wzniesiony z cegły; elewacja wschodnia o konstrukcji ryglowej; elewacja północna rozczłonkowana sześcioma tynkowanymi wnękami zamkniętymi w formie oślego grzbietu; elewacja zachodnia ma także dwie wnęki zamknięte formą oślego grzbietu; elewacja południowa frontowa posiada od zachodu prostokątny aneks. Na trzech poziomach młyna - spichlerza zorganizowano stałą wystawę etnograficzną obrazującą kulturę ludową Pomorza Środkowego.
Kamień młyński poruszało koło wodne zainstalowane na kanale przekopanym od Słupi. Ilość wody w kanale była regulowana odpowiednimi stawidłami. Duża, jak na tamte czasy, kubatura młyna oraz małe wąskie okienka, zachowane w partiach przyziemia i parteru murów gotyckich świadczą, że budynek ten pełnił równocześnie funkcję spichlerza.
