Muzeum zainaugurowało swoją działalność w 2009r. Mieści się w zabytkowym pałacu w miejscowości Wsola, oddalonej 10 km od Radomia. To tu w pierwszej połowie XX wieku mieszkał brat Witolda – Jerzy Gombrowicz wraz z żoną Aleksandrą i córką Tereską. Pisarz przyjeżdżał do Wsoli wielokrotnie, ostatni raz w 1939 roku, niedługo przed wybuchem II wojny światowej. We wsolskim pałacu powstawał „Pamiętnik z okresu dojrzewania” – debiut pisarza – oraz fragmenty słynnej powieści „Ferdydurke”. Ekspozycja stała „JA, Gombrowicz” dokumentuje życiorys pisarza (z podziałem na część polską, argentyńską i europejską). Wzbogacona jest o pamiątki, zdjęcia rodzinne, listy i rękopisy. Jednym z najciekawszych eksponatów jest mocno już podniszczona waliza, którą Gombrowicz zabrał ze sobą, gdy opuszczał Polskę w sierpniu 1939 roku. Towarzyszyła mu przez wszystkie lata emigracji.
Witold Gombrowicz – mistrz autokreacji, w czterdzieści lat po śmierci doczekał się pierwszego w Europie, a prawdopodobnie również na świecie muzeum. Nie życzyłby sobie jednak, aby było to zwykłe muzeum. W Dzienniku pisał: „Muzea są czymś arcymartwym, przyprawiającym o ból głowy”. Muzeum Witolda Gombrowicza jest więc miejscem żywym, o dynamicznym charakterze, bogatej ofercie, nieograniczającej się jedynie do wystaw, lecz obejmującej również wydarzenia artystyczne i kulturalne: koncerty, monodramy, spotkania literackie, dyskusje. Ekspozycja dokumentuje życiorys pisarza, z podziałem na część polską, i argentyńsko-europejską. Wzbogacona jest o pamiątki, zdjęcia rodzinne, listy i rękopisy.
