Barbakan został zbudowany w końcu XV w. Był najmocniejszym elementem północnej fortyfikacji miasta Krakowa. Został wzniesiony w latach 1498-1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem włosko-tureckim. Stanowi wycinek koła o średnicy wewnętrznej 24,40 m, a grubość murów sięga powyżej 3 m. Jest to gotycka budowla z siedmioma wieżyczkami. Dawniej był połączony z Bramą Floriańską, a jego głównym zadaniem była jej obrona. Barbakan był twierdzą prawie nie do zdobycia. Pierwszy poważny egzamin zdał w 1587 r. Atak wojsk arcyksięcia Maksymiliana Habsburga został odparty, a pretendent do tronu polskiego był zmuszony do odstąpienia miasta. Drugie oblężenie Krakowa miało miejsce w okresie potopu szwedzkiego, w 1655 r. załoga Barbakanu skapitulowała z powodu wyczerpania amunicji i głodu. Obecnie barbakan jest oddziałem Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.
Na barbakanie znajduje się płyta poświęcona Marcinowi Oracewiczowi. Jak głosi legenda, podczas konfederacji barskiej, gdy zabrakło mu amunicji przy obronie Krakowa, nabił karabin guzikiem od czamary i zabił rosyjskiego dowódcę Panina. Obecnie Barbakan jest wykorzystywany jako miejsce ekspozycji różnorodnych wystaw, jako arena walk sportowych np. mistrzostw Polski w szermierce, bądź historyzowanych walk rycerskich i tańców dworskich.
