Dwory i pałace

Szczegóły

Kategoria: Łowicz

Odsłony: 553

W pałacu znajduje się obecnie muzeum wnętrz rezydencji pałacowej z XVII-XIX wieku, oparte na ocalałym wyposażeniu pałacu i jego kolekcjach (rzeźba, obrazy, grafika, meble, brązy, porcelana i szkło, srebra, zegary, tkaniny, zbiory biblioteczne), uzupełnione obiektami sztuki i rzemiosła artystycznego ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Sień Główna, jedyne zachowane do dzisiaj wnętrze dawnego dworu Nieborowskich. Neorenesansowa boazeria z czarnego dębu, wykonana w 1885 przez Józefa Trynkowskiego i Józefa Demczyńskiego. Główna klatka schodowa, wybudowana przez Michała Kazimierza Ogińskiego w latach 1766-1768, pokryta jest kobaltowymi płytkami ceramicznymi holenderskimi z około 1700 roku, wyprodukowanymi w manufakturze w Harlingen, filii Delff. Portrety królewskie: Stanisława Augusta Poniatowskiego, Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery Sobieskiej z synem Jakubem. Portrety właścicieli: Karoliny Fryderyki Lubomirskiej i Michała Kazimierza Ogińskiego oraz Michała Kazimierza Radziwiłła. Pałac i ogród regularny (francuski) w Nieborowie oraz angielski (sentymentalno-romantyczny) w Arkadii po renowacji i uporządkowaniu zostały udostępnione zwiedzającym jako stylowe pałacowo-ogrodowe założenie rezydencjonalne.

Szczegóły

Kategoria: Łódź

Odsłony: 561

W odrestaurowanej rezydencji, należącej niegdyś do rodziny łódzkich przemysłowców, zwiedzić można unikatową ekspozycję i aranżację wnętrz pochodzącą z przełomu XIX i XX wieku. W budynku głównym - willi - zostały odtworzone wnętrza podkreślające specyficzny charakter domu łódzkiego przemysłowca przełomu XIX i XX wieku. Wnętrza były rekonstruowane w oparciu o nieliczne materiały ikonograficzne, opisy i wspomnienia osób, które niegdyś tam bywały, fotografie wnętrz innych łódzkich domów fabrykanckich. Ilościowo skromna, kolekcja zawiera szereg wybitnych dzieł malarzy polskich, zwłaszcza XIX i przełomu XIX/XX w., w tym kilka obrazów zaliczanych do arcydzieł malarstwa polskiego, np. Portret matki Henryka Rodakowskiego, Napoleon na koniu Piotra Michałowskiego, Śpiący Mietek Stanisława Wyspiańskiego, a także jeden z najwcześniejszych obrazów historycznych Jana Matejki Sobieski w Częstochowie.

Szczegóły

Kategoria: Mielec

Odsłony: 1434

Muzeum mieści się w dwóch zabytkowych obiektach: Pałacyku Oborskich przy ul. Legionów 73 (siedziba główna) oraz w "Jadernówce" przy ul. Jadernych 19. W zasobach muzeum znajduje się ok. 10.000 eksponatów pochodzących głównie z darów mieszkańców Mielca i regionu. Zbiory gromadzone są w działach: historycznym - eksponaty związane z dziejami Mielca i jego mieszkańców, judaika - przedmioty pozostałe po społeczności żydowskiej, sfragistykę (tłoki pieczętne), militaria czyli zbiór broni, mundurów i sprzętu wojskowego; odznaczenia wojskowe i cywilne oraz numizmaty; sztuki - około 700 eksponatów, wśród których znajdują się dzieła: Wojciecha Kossaka, Teodora Aksentowicza, Vlastimila Hoffmana; archeologicznym - znajduje się w nim niewielka liczba eksponatów z okresu schyłkowego paleolitu i neolitu; etnograficznym - zbiory szeroko pojętej sztuki ludowej: rzeźbę, płaskorzeźbę, stroje regionalne, naczynia gliniane i ceramiczne, przedmioty codziennego użytku. fotograficznym - jego siedzibą jest "Jadernówka". Zbiory obejmują fotografie, negatywy, aparaty i sprzęt fotograficzny oraz bibliotekę o tematyce fotograficznej.

Szczegóły

Kategoria: Nowy Targ

Odsłony: 508

Dwór w Łopusznej to dawna siedziba szlacheckich patriotycznych rodzin Lisickich, Tetmajerów i Lgockich. Dzieje folwarku w Łopusznej sięgają XVI wieku. Dwór powstał dużo później; wybudował go ok. 1790 r. Romuald Lisicki, konfederat barski. Najstarszy drukowany opis dworu znajduje się w wydanym w roku 1851 dziele Dziennik podróży do Tatrów Seweryna Goszczyńskiego, poety doby romantyzmu, belwederczyka, uczestnika powstania listopadowego i spiskowca, który po klęsce powstania schronił się w Łopusznej. Gdy w Łopusznej przebywał Goszczyński, gospodarzyli w niej Leon Przerwa-Tetmajer z żoną Ludwiką z Lisickich. Po śmierci Leona (1881) i Ludwiki (1889) Łopuszną odziedziczyła ich córka Kamila. Poślubiła ona Kazimierza Lgockiego. Lgoccy w 1892 r. wyremontowali dwór, zmieniając jego wygląd. Drewniane ściany zostały otynkowane i pobielone. Wprowadzono drewniane, okrągłe słupy-kolumny, które miały odciążyć ściany, przejmując ciężar wysokiego, łamanego dachu. Łopuszną dziedziczyli kolejno synowie Kamili i Kazimierza, Aleksander i Stanisław. W okresie międzywojennym majątek pozostawał w rodzinie Lgockich. W gospodarstwie wprowadzono wówczas nowoczesne maszyny rolnicze oraz wybudowano największą na Podtatrzu owczarnię. W pamięci żyjących jeszcze mieszkańców Łopusznej zachowali się ostatni właściciele jako żyjący skromnie dobrzy gospodarze. Po wojnie majątek podzielił los wielu innych – przejęte przez Skarb Państwa.

Szczegóły

Kategoria: Olsztyn

Odsłony: 796

Muzeum mieści się w pałacu Dohnów z ekspozycją o patronie Muzeum oraz wystawami sztuki i rzemiosła artystycznego. W czterech niewielkich pomieszczeniach barokowego pałacu w Morągu urządzono ekspozycje o charakterze wnętrz mieszkalnych: komnatę barokową z przełomu XVII i XVIII wieku, salonik biedermeierowski z lat 1815—-185O, gabinet w typie II empire z lat 1852—l870, salonik secesyjny z przełomu XIX i XX wieku. Ekspozycja Biograficzna Johanna Gottfrieda Herdera, najznakomitszego mieszkańca Morąga, tu urodzonego, zmarłego w Weimarze prezentowana jest w dwóch dużych salach I piętra. W Morągu spędził Herder pierwszych 18 lat swego życia. Na II piętrze prezentowane są wystawy "Sztuka Prus Książęcych XVI-XVIII wieku", "Portret dworski XVI-XIX wieku", "Grafika holenderska XVII wieku", "Malarstwo Hugo Landheera" oraz "Malarstwo pejzażowe i rodzajowe XVII-XIX wieku".

Szczegóły

Kategoria: Ostrów Wielkopolski

Odsłony: 405

Książe Antoni Radziwiłł postanowił wybudować dla siebie letnią siedzibę. Zadanie to powierzył wybitnemu niemieckiemu architektowi Karlowi Fryderykowi Schinklowi i 1824 roku powstał modrzewiowy pałacyk, w którym książę wraz z całą swoją rodziną prowadził ożywione życie towarzyskie i artystyczne. Pałac jest drewniany, oszalowany, na podmurówce, zbudowany na planie krzyża greckiego - korpus główny o kształcie oktagonalnym, do którego dobudowano cztery niższe skrzydła. Chopin patronuje temu miejscu od kilkudziesięciu lat, jego muzyka rozbrzmiewa przez cały rok podczas licznych koncertów w wykonaniu wybitnych pianistów, a najbardziej znaną w skali kraju imprezą jest festiwal "Chopin w barwach jesieni". Salonik muzyczny z instrumentami z epoki, obrazami i litografiami oraz odlew ręki Chopina przypominają chwile jego pobytu.