Muzeum Pożarnictwa w Warszawie powstało w roku 1983r., pierwotnie mieściło się w siedzibie historycznych koszar mirowskich odbudowanych po II wojnie światowej, gdzie swoją służbę pełnili strażacy Warszawskiej Straży Ogniowej przed i po zakończeniu działań wojennych.Obecnie jest częścią Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej Straży Pożarnej – placówki muzealno-edukacyjnej poświęconej rozwojowi sprzętu pożarniczego, technik ratowniczych oraz historii Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy. Mieści się w zespole budynków dawnego V Oddziału Straży Ogniowej przy ul. Marcinkowskiego 2 w dzielnicy Praga-Północ. Zbierane przez lata i wyeksponowane na powierzchni1000 m2 zbiory obejmują dokumenty, fotografie, sprzęt gaśniczy i ratowniczy, mundury i uzbrojenie osobiste a także wspaniale zachowane i odrestaurowane pojazdy konne oraz samochody. Muzeum proponuje projekcje filmowe a do dyspozycji zwiedzających jest również biblioteka. Kilka tysięcy eksponatów prezentowanych jest w siedmiu salach podzielonych tematycznie z uwzględnieniem okresów historycznych. W sali pojazdów konnych prezentowane są dwie sikawki kołowe (cztery koła) XVIII-XIX wiek oraz jedna sikawka dwukołowa z XIX wieku oraz beczka do przewożenia wody na podwoziu czterokołowym z XIX wieku o pojemności 0,6m3.
W sali pojazdów eksponowane są: 4 samochody strażackie, w tym: drabina SD-26 w kooperacji francusko niemieckiej z 1920 r., samochód gaśniczy z beczką na wodę i autopompą z 1919 r. podwozie amerykańskie , samochód gaśniczy typu Chevrolet z wyposażeniem z roku 1922 - jeżdżący, samochód gaśniczy z beczką i autopompą z roku 1936 wykonany w Polsce na licencji Fiata.
