Informator o muzeach w polsce, podstawowe informacje, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.
 

Muzea w Rzeszowie i okolicy

Lokalizacje na mapie

Podstawowe informacje o muzeach w Rzeszowie, lokalizacje na mapie, opinie, komentarze.

Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej

Kolbuszowski skansen zlokalizowano na granicy trzech sąsiadujących ze sobą miejscowości: Kolbuszowej, Kolbuszowej Górnej i Domatkowa. Ogólna jego powierzchnia wynosi 30 ha. Ekspozycja została podzielona na dwa główne sektory: lasowiacki i rzeszowiacki. W każdym z nich odtwarza się tradycyjną zabudowę wsi z elementami charakterystycznymi dla danej grupy etnograficznej.Są wśród nich chałupy, budynki inwentarskie (stajnie, obory, chlewy, kurniki), stodoły, spichlerze, maneż, bróg, budynki przemysłów wiejskich, jak młyn wodny, wiatraki, kuźnie, olejarnia i garncarnia, wreszcie budynki użyteczności publicznej – szkoła, karczma i remiza strażacka, a także okazały kościół pw. św. Marka Ewangelisty. Całości dopełnia otoczenie krajobrazowe: ogródki przydomowe, pola uprawne i zieleń rozdzielająca poszczególne zagrody. Zabudowę skansenu wkomponowano w urozmaicony teren porośnięty lasem i zagajnikami, dzięki czemu udało się oddać naturalny krajobraz dawnej wsi puszczańskiej. Sektory dzieli w sposób naturalny duży staw hodowlany (ok. 4 ha) oraz przepływający przez skansen potok Brzezówka.

Muzeum Mleczarstwa w Rzeszowie

Muzeum mieści się w Zespole Szkół Spożywczych, w halach produkcyjnych dawnego budynku szkolnej mleczarni. W muzeum zgromadzono urządzenia i maszyny związane z mleczarstwem oraz archiwalne dokumenty obrazujące powstanie i działalność Spółdzielczości Mleczarskiej w Galicji, a także Krajowej Szkoły Mleczarskiej. Wśród eksponatów na szczególną uwagę zasługuje kolekcja wirówek - od wiekowych typu Wolseley, Victoria, Regina, używanych w dworskich mleczarniach pod koniec XIX w., po udoskonalone szwedzkiej firmy „Alfa Laval”, z których najstarsza pochodzi z 1925 r., czy niemieckiej Westfalia z roku 1930. Zbiór najstarszych wirówek i ich części ilustruje różne rozwiązania techniczne pierwszych modeli. Są wirówki z parowym napędem transmisyjnym używane w latach 1910-1930, aż po wirówki, które pracowały w Szkolnym Zakładzie Mleczarskim od początków jego istnienia.

Muzeum Okręgowe w Rzeszowie

Muzeum powstało w 1935 roku. Jest związane z Rzeszowem i Regionem. Aktualnie we wszystkich działach Muzeum posiada ponad 250 000 eksponatów. Na wystawie stałej prezentowana jest porcelana i fajans XVII-XX w. Zespół ceramiki eksponowany jest w zabytkowych serwantkach z XVIII i XIX wieku. Tworzą go fragmenty zastaw stołowych, dekoracyjne naczynia i rzeźby ceramiczne. Na wystawie "Czyn zbrojny żołnierza polskiego 1914-1945" zaprezentowano eksponaty kolekcjonera mgr Jana Partyki. Dużą grupę stanowią unikatowe nierzadko odznaki oddziałów i formacji WP, odznaczenia, dyplomy, legitymacje i pamiątki żołnierskie, broń palna i biała. Podstawowy trzon malarstwa obcego w zbiorach Muzeum stanowi Galeria Dąmbskich, nazwana od jej twórcy, Łukasza z Lubrańca Dąmbskiego, tworzona w końcowych latach XVIII i pierwszych XIX stulecia.

Muzeum Parafialne w Szufnarowej

Muzeum powstało z inicjatywy proboszcza miejscowej parafii, który wraz z bratem przez lata gromadził zbiory. Wszystkie eksponaty pozyskane zostały od mieszkańców miejscowości Szufnarowa i okolicznych wiosek. Obecnie w muzeum znajduje się ponad 3 tys. przedmiotów. Głównie są to przedmioty używane w gospodarstwie domowym, gospodarstwach rolnych, stanowiska związane z wykonywanymi zawodami, m.in. kowalstwem, szewstwem, rzeźnictwem, rymarstwem, kołodziejstwem, bartnictwem i in., pamiątki wojskowe, kolekcja lamp naftowych, żelazek, przybory szkolne, pamiątki sakralne związane z wyposażeniem kościołów, jest też ciekawa ekspozycja dawnych środków transportu, stary młyn, studnia z żurawiem. Budynek muzeum składa się z 3 poziomów. Parter i przedsionek zajmują lichtarze, ornaty, drewniane rzeźby ludowe pochodzące z kapliczek, krosna, kołowrotki, warsztat tkacki z 1937r., krężele, rafacze.

Muzeum Prowincji Ojców Bernardynów w Leżajsku

Muzeum zostało założone w 1971 r., mieści się w obrębie południowo-zachodniego pawilonu i części podpiwniczenia południowego skrzydła zabudowań klasztornych. Muzeum gromadzi przedmioty zabytkowe z utraconych po drugiej wojnie światowej klasztorów wschodnich, a także z innych klasztorów Prowincji. Są to przede wszystkim zbiory obrazów, rzeźb i wytworów rzemiosła artystycznego. Zbiory pochodzą ze Lwowa, Sokala, Zbaraża, Gwoźdźca, Husiatyna, Krystynopola, a także z Kalwarii Zebrzydowskiej, Krakowa, Tarnowa, Opatowa Kieleckiego, Łęczycy, Skępego, Radecznicy i Leżajska. Są tu również pamiątki z innych klasztorów bernardyńskich znajdujących się na terenie Polski. W 15 salach ekspozycyjnych zgromadzono ponad 1500 eksponatów z działów: malarstwo religijne oraz portrety sarmackie, rzeźba religijna, skarbiec, lapidaria, misjonaria, szaty liturgiczne i izba pamięci. W muzeum można również podziwiać przepiękne manuskrypty z iluminacjami oraz bezcenne starodruki z klasztornej biblioteki posiadającej ponad 24.000 woluminów.

Muzeum w Przeworsku Zespół Pałacowo-Parkowy

Budowę pałacu książąt Lubomirskich w Przeworsku zawdzięczamy księżnej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej, pani na Łańcucie. Muzeum gromadzi eksponaty z zakresu sztuki (rzemiosła artystycznego, malarstwa, rzeźby i fotografiki), które zgrupowane są przede wszystkim we wnętrzach pałacowych. Wnętrza muzealne mają - zgodnie ze swą historyczną funkcją - charakter apartamentów mieszkalnych, sal reprezentacyjnych i pomieszczeń pomocniczych. Na I piętrze urządzono ekspozycję muzealną, na której eksponowana jest część dawnego wyposażenia uzupełniona zakupami na rynku antykwarycznym. Bryła pałacu, której nadano cechy angielskiego klasycyzmu, o wyważonej i oszczędnej dekoracji architektonicznej urozmaicona została przez ustawiony przy elewacji zachodniej rząd filarów podtrzymujących taras. W jego podcieniu urządzono otwartą galerię rzeźby.