Muzeum ma siedzibę w budynku Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie, w zaadaptowanych do tego celu pomieszczeniach piwnicznych. Zostało założone w 1997 przez bp Kazimierza Górnego. Zbiory to dzieła sztuki sakralnej, które wyszły z użycia, jednak ze względu na wiek diecezji (założona w latach 90.) większość eksponatów z jej terenu znajduje się w muzeach przemyskim i tarnowskim. W muzeum znajduje się ponad 600 eksponatów. Do najcenniejszych należą: włoska, wapienna kropielnica domowa (wczesne średniowiecze), Krucyfiks (XIV wiek), rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego (XVI wiek), obraz "Chrystusa u słupa" (XVII wiek) - najstarszy i najcenniejszy zabytek, pochodzący z 1. połowy XVII wieku, figura Madonny (sprzed 1410 roku), srebrny relikwiarz św. Honoraty z kościoła parafialnego w Rożnowicach - rzadki przykład sztuki złotniczej epoki neoklasycyzmu, starodruk o nieustalonej proweniencji - Missale Romanum z 1745 roku, z cennymi miedziorytami wewnątrz.
Szczególną ozdobą kolekcji rzeźby drewnianej jest najstarszy eksponat w Muzeum - pochodzące ze schyłku XIV stulecia - niewielkich rozmiarów gotyckie przedstawienie Chrystusa Ukrzyżowanego z kościoła w Rożnowicach. Cennym zabytkiem snycerstwa XVIII wieku jest rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z Lubli oraz niewielkich rozmiarów rzeźby Czterech Ewangelistów (zapewne z korpusu ambony) z kościoła parafialnego w Trzcianie. Jednym z bardziej monumentalnych zabytków z XVIII stulecia jest duży drewniany krucyfiks z kościoła parafialnego w Bieczu.
