Powstałe w 1919 r. muzeum, zniszczone podczas II wojny światowej, odbudowuje swoją kolekcję od 1957 r. Zbiory muzeum obejmują blisko 40. tysięcy obiektów, gromadzone są w trzech działach merytorycznych: Dziale Broni, Dziale Mundurów i Znaków Wojskowych oraz Dziale Dokumentacji Historycznej. W Muzeum reprezentowane są niemal wszystkie typy broni indywidualnej, białej i palnej. Od neolitycznej broni obuchowej, poprzez miecze jedno i dwuręczne, rapiery, szpady, pałasze, szable wschodnie i polskie w tym karabele i tzw. pałasze husarskie, szable, szpady i pałasze francuskie, pruskie i rosyjskie, po szable i pałasze marynarki i wojska oraz sztylety i bagnety. Najstarsze obiekty umundurowania dotyczą XVIII w. (kapelusze i buty jazdy ciężkiej) oraz epoki Ks. Warszawskiego (czapki). Znajduje się tu jedyny w kraju zestaw kurtek wszystkich czterech pułków ułanów wielkopolskich z 1919 r.
Jedynym prezentowanym obecnie obiektem ocalałym sprzed wojny, jest fragment panoramy "Bitwa pod Piramidami" pędzla Wojciecha Kossaka, odnaleziony na początku lat 50. pod Poznaniem. Jednym z najcenniejszych obiektów, darów dla muzeów, jest pochodzący z XVI w. mieczo-rapier z głownią wykutą w Mediolanie. Chlubą kolekcji jest bechter (rodzaj pancerza) z 1580 r., zdobiony na napleczniku herbem miasta Poznania.
