Siedzibą Muzeum jest Pałac postawiony w końcu XVIII wieku jako siedziba poznańskiego sędziego grodzkiego Andrzeja Gorzeńskiego. W połowie sierpnia 1831 roku, jako jeden ze spiskowych kurierów zatrzymał się tu Adam Mickiewicz. Parter pałacu prezentuje ekspozycję mickiewiczowską z oryginalnymi manuskryptami wieszcza, jego portretami z epoki, a także ilustracjami do jego utworów. Znaczną grupę stanowią obiekty kultu poety z XIX wieku, m.in. akwarela Juliusza Kossaka "Mickiewicz w Turcji" i obraz Tomasza Lisiewicza "Apoteoza Wieszcza". Wnętrza ozdabiają meble w stylu biedermeier, przedmioty rzemiosła artystycznego z XIX wieku, przykłady malarstwa europejskiego z okresu od XVII do XIX wieku. Z obrazów uwagę zwracają dzieła szkół: holenderskiej, francuskiej, niemieckiej oraz włoskiej, wszystkie eksponujące wątki szczególnie istotne dla romantyzmu.
Z okien pałacu podziwiać można panoramę tzw. Szwajcarii Żerkowskiej. W parku z wyspą na Starej Lutni odnaleźć można zakątki prawdziwie romantyczne, choćby "ogródek Zosi", w którym rosną rośliny opisane w poemacie.
