Gotycko-renesansowy Pałac Biskupa Erazma Ciołka (1474-1522), wybitnego dyplomaty, humanisty i mecenasa sztuki, powstał w pierwszych latach XVI wieku. Uznany został za najbardziej odpowiednie miejsce do wystawienia zbiorów sztuki polskiej z okresu od średniowiecza do końca XVIII wieku. W pałacu mieszczą się dwie galerie prezentujące panoramę sztuki w dawnej Rzeczypospolitej. Pierwsze piętro pałacu zajmuje ekspozycja malarstwa i rzeźby od XII do XVIII wieku, natomiast na parterze wystawa kolekcji malarstwa cerkiewnego, pochodzącego z dawnych Kresów. Dodatkową atrakcją pałacu jest piękny dziedziniec, a także lapidarium, znajdujące się na tylnym podworcu. Jego uzupełnieniem będzie studyjny - tj. dostępny dla zwiedzających na życzenie - magazyn dawnej rzeźby kamiennej i dziewiętnastowiecznych odlewów gipsowych.
Wystawa "Sztuka Dawnej Polski XII-XVIII wieku" przedstawia znakomite dzieła sztuki średniowiecznej i nowożytnej ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Najcenniejszą częścią wystawy są obrazy i rzeźby gotyckie, od XIV do początku XVI wieku, wśród nich fascynująca rzeźba Madonny z Krużlowej (ok. 1410), jak również najstarsze polskie epitafium upamiętniające rycerza Wierzbiętę z Branic. Na ekspozycji można podziwiać zachowane fragmenty największych w ówczesnej Polsce tryptyków ołtarzowych z krakowskich kościołów z lat 60. XV stulecia.
