Siedzibą Muzeum jest dawna willa miejscowego fabrykanta, Gustawa Schroedera, położona na terenie Przedmieścia Santockiego, wybudowana w latach 1903-1904. Willa została wzniesiona w stylu eklektycznym z przewagą neobaroku, określanym także mianem neobaroku berlińskiego, który cechuje elegancja formy i detalu. Zbiory sztuki to m.in. malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba, sztuka cerkiewna, konwisarstwo. Obok dzieł związanych z twórcami europejskimi, zwłaszcza z kręgu niemieckiego (M. Liebermann, E. Henseler, K. Bauer), nieliczną grupę tworzą prace artystów polskich: Sz. Czechowicz, H. Rodakowski, J. Matejko, J. Fałat, W. Kossak i inni. W kolekcji znajduje się między innymi bogaty zbiór wyrobów cynowych (XVI-XX wiek).
Willa otoczona jest ogrodem dendrologicznym rozciągającym się na powierzchni 3,32 ha gdzie wytyczono ścieżkę dydaktyczną, pozwalającą poznać około 150 gatunków drzew i krzewów. Ton ogrodowi nadają platany klonolistne, cisy, dęby, klony, lipy, wiązy i kolekcja magnolii. Ponadto obejrzeć tu można krajobrazowy stożek zwany „grodziskiem” i zrekonstruowany grobowiec megalityczny kultury amfor kulistych sprzed około 4100 lat. Tworzą go łupane płyty, których ciężar dochodzi nawet do trzech ton.
