Siedzibę Muzeum stanowi klasycystyczna kamieniczka wybudowana ok. 1830 r. usytuowana na rogu ul. Łuckiej i żelaznej, w kompleksie budynków dawnego zakładu Norblina – jest to najstarszy fragment zabudowy tej części parceli. Powstało w 1982 roku z inicjatywy warszawskiego środowiska poligraficznego. W muzeum zgromadzono 20 tysięcy zbiorów, z których większość to różnego rodzaju druki: czasopisma, grafiki, książki, mapy, archiwalia i akcydensy, oraz plakaty i oprawy artystyczne. Poza tym ważną część zbiorów stanowią materiały typograficzne: czcionki, winiety, ornamenty, matryce, klocki drzeworytnicze, klisze drukarskie, narzędzia drukarskie i maszyny typograficzne itp. Nie brakuje tu informacji o życiu i działalności drukarzy, wydawców i księgarzy Warszawy z minionych czterech wieków.
Można zobaczyć przykładowe wyposażenie gabinetu Salomona Lewentala, znanego XIX-wiecznego drukarza, nakładcy i księgarza. Wystawa "Czar czcionki" ukazuje wynalazek Gutenberga i tradycyjne techniki składu i druku, dawne prasy drukarskie, szlachetne techniki graficzne, narzędzia, materiały i wytwory introligatorskie.
