Na zespół skansenu w Suchej składają się następujące budynki: Organistówka z około połowy XIX wieku z Mokobod, Chałupy - jedna z około 1860 roku (gdzie między innymi miał ukrywać się ks. Stanisław Brzóska) z miejscowości Szaniawy Matysy, druga z 1888 roku z Jagodnego, gdzie urządzona jest izba chłopska i komora z narzędziami pracy, Dzwonnica z końca XVIII wieku z Miedznej, Plebania z 1900 roku z pobliskiego Grębkowa, Wiatrak Holenderski z Ostrówka, który zachował dawny mechanizm, Karczma Plebańska z około 1900 roku ze Skrzeszewa nad Bugiem, Dworek Miejski z około 1850 roku z Siedlec, Stodoła z około 1900 roku, z Polskowa, Maneż z końca XIX wieku z okolicy Ostrołęki, Wikarówka z 1840 roku z Garwolina, Owczarnia i Spichlerz z połowy XX wieku ze Zbuczyna, Dwór klasycystyczny z 1825 roku z Rudzienka koło Kołbieli, Budynki miejskie (obok stawu, za Karczmą) z XIX wieku z Mińska Mazowieckiego należą obecnie do innych właścicieli.
Obszerny modrzewiowy dwór w Suchej wzniesiony został w roku 1743, na miejscu wcześniejszego, może spalonego, z inicjatywy kasztelana liwskiego Ignacego Cieszkowskiego. Barokowy parterowy budynek, z narożnymi alkierzami od frontu, przykryty jest czapą wysokiego dachu, wyłożonego podlaskim gontem struganym. W roku 1843 dwór został wzbogacony klasycystycznym trzyarkadowym portykiem, z trójkątnym tympanonem.
