Muzeum Ziemi Puckiej mieści się w odrestaurowanej w latach 80-tych XX w. kamienicy zlokalizowanej w północnej pierzei rynku. Do najcenniejszych eksponatów archeologicznych należą: skarb bursztynowy z II w.n.e. odkryty pod fundamentami zamku krzyżackiego w Pucku, brązowy skarb z Władysławowa (kultura łużycka), dłubanka ze stanowiska “port wczesnośredniowieczny”. Zbiory etnograficzne liczą ponad 2600 obiektów. Do najcenniejszych należą kolekcje rzeźby ludowej autorstwa Leona Golli, Izajasza Rzepy i Albina Lassina. Ponadto na uwagę zasługują zbiory z dziedziny haftu kaszubskiego, w tym szkoły puckiej, kolekcja skrzyń posagowych oraz mebli ludowych, a także zabytki związane z medycyną ludową. Ponadto w swoich zbiorach Muzeum posiada zabytki z dziedziny malarstwa, sztuki użytkowej, numizmatyki. Muzeum mieści się w 4 obiektach, Kamienicy mieszczańskiej, Hallerówce, Zagrodzie Gburskiej i Szpitaliku.
W kamienicy prezentowane są wystawy czasowe. Ekspozycja "Pszczelarstwo Pomorskie" poświęcona jest historii pszczelarstwa pomorskiego. O bogatych w miód terenach słowiańskich wspominają już kronikarze Ibrahim ibn Jakub, Thietmar czy Gall – Anonim. Do miododajnych obszarów należały również lasy pomorskie, w których bartnictwo było niegdyś jednym z głównych zajęć zamieszkującej tu ludności. Bartnictwo zaczęło przeżywać kryzys w XVII w. Na Pomorzu jego upadek nastąpił po wprowadzeniu w życie przez władze pruskie ordynacji leśnej w 1805 r. nakazującej likwidację drzew bartnych.
