Rekonstrukcja fragmentu zabudowy małomiasteczkowej obejmuje niewielki plac rynkowy i pierzeje z kilkunastoma domami. Obecnie można oglądać pięć budynków - starosądecki ratusz, remizę strażacką, dwór szlachecki z Łososiny Górnej i dwa domy mieszczańskie ze Starego Sącza. Rynek i okalające go od południa, wschodu i północy domy powstaną w ciągu najbliższych kliku lat. Miasteczko jako żywy organizm (funkcjonującego w codziennym rytmie sklepiki, pracownie, restauracje, kawiarnie) będzie przybliżać realia Galicji, dawnej prowincji monarchii austro-węgierskiej z przełomu XIX i XX wieku. Najdalej na zachód wysuniętym budynkiem jest dwór szlachecki z Łososiny Górnej. Od ratusza oddziela go zieleniec z kamiennymi alejkami ozdobionymi stylowymi latarniami. Klasycystyczna budowla jest rekonstrukcją oryginału, który uległ całkowitemu zniszczeniu w latach siedemdziesiątych XX wieku.
Miasteczko, jak za galicyjskich czasów Piwniczna, Stary Sącz, Lanckorona czy Krościenko, będzie żyć w rytmie wyznaczanym stukotem kół drewnianych wozów, biciem ratuszowego kuranta, gwarem dobywającym się z karczmy, sklepików i rzemieślniczych pracowni. Miasteczko jest nowym sektorem Sądeckiego Parku Etnograficznego.
