Muzeum to unikatowy w Europie zabytek polskiej myśli inżynierskiej. Zbudowana w Maleńcu fryszernia była na ówczesne czasy bardzo nowoczesnym zakładem metalurgicznym, w którym odbywały się procesy świeżenia surówki żelaza przez utlenianie zawartego w nim węgla i innych domieszek i npstępnego przekuwania na stal, w czasie którego dodatkowo usuwane były niepożądane zanieczyszczenia. "Fryszerka" albo kuźnica to zakład, w którym surowiec żelazny, czyli surowizna, przez przetapianie w ogniskach do kowalskich podobnych i następnie kucie wielkimi młotami, najczęściej siłą wody poruszanymi, zostaje przerobiony na "żelazo sztabowe". W zakładzie produkowano gwoździe, szpadle, łopaty różnych rodzajów, lemiesze, odkładnice, okucia okienne i galanterię budowlaną, nity. Obiekt jest zadbany, sprawny technicznie, a uruchomienie walcowni uzależnione jest jedynie od poziomu wody w zbiorniku wodnym.
Właścicelem zakładu był kasztelan Jezierski, jeden z najbardziej czynnych przemysłowców polskich za panowania króla Stanisława Poniatowskiego. W 1794 r. spiętrzył wody rzeki Czarnej, tworząc staw o pow. 16 ha i wybudował w Maleńcu młyn, tartak, drutarnię oraz fryszernię, a w Kawęczynie wielki piec. Z jego inicjatywy w pobliskich Grębenicach powstała wytwórnia fajansów, a w Sobieszowie pod Warszawą fabryka kos i sierpów. Celem Jezierskiego było wykorzystanie rodzimych zasobów surowców i uniezależnienie od importu.
