Muzeum Archeologiczne w Gdańsku gromadzi, przechowuje i opracowuje zabytki archeologiczne z terenów Pomorza Gdańskiego, w tym szczególnie Gdańska, Gniewa, Tczewa, Stargardu Gdańskiego i Skarszew, od epoki kamienia, po czasy nowożytne. Zbiory muzeum obejmują inwentarze i dokumentacje prac wykopaliskowych cmentarzysk, osad, skarbów, znalezisk luźnych. Zabytki ze wszystkich epok pradziejowych od okresu paleolitu do wczesnego średniowiecza, zespoły wykopaliskowe z czasów średniowiecznego i nowożytnego Gdańska, kolekcje inkluzji i odmian bursztynu oraz dzieła bursztynników gdańskich, zabytki archeologiczne i eksponaty etnograficzne z badań na terenie Sudanu. Pierwsza po drugiej wojnie światowej stała ekspozycja bursztynu w Gdańsku. Ogólna liczba muzealiów: 30 000 według numerów katalogowych.
Większość gdańskich zbiorów archeologicznych zaginęła lub została zniszczona w czasie działań wojennych. Cześć zbiorów wywieziono w czasie wojny do Przyjaźni d. pow. Kartuzy, jednak bardzo niewiele z nich udało się później odnaleźć. L.J. Łuka już od roku 1953 prowadził uwieńczone sukcesem starania o przekazanie do MAG zabytków pochodzących z Pomorza a przechowywanych w innych muzeach. Zbiór zabytków archeologicznych znajdujący się obecnie w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku pochodzi głównie z badań własnych, rozpoczętych w roku 1954.
